Uw grote ogen

Uw grote ogen geven u schuld in

de duisternis. Ge wordt

bevangen door grote

mistbanken.

 

Kijk niet langer over uw

schouder, ik ben louter uw

schaduw in de leegte die gij

gecreëerd hebt.

 

Laat me toch gaan bevrijd me

van uw ogen knipper ze niet, ik

hoef echt geen mededogen.

 

Als een blok hout valt ge neer

huilt ge roet, tevergeefs en ik zal

schitterend wezen in de kristallen

van de nacht

 

Ik zie u zwart, net zoals uw

pupillen, vol minachting

 

Gij zijt de schreeuw van mijn leven.

 

Geschreven door Nathalie Hamaekers