Begrijp me niet verkeerd, er is niets fout met sassy zijn. Ik hou er van dat ik sassy en wat pittig ben. Maar ja pit is niet voor iedereen, er zijn mensen die graag pittig eten en anderen hebben het liever ongekruid en dat is oké. 

The angry black woman is een stereotype die zwarte vrouwen voorstelt als brutaal, ongemanierd en humeurig van aard of gewoonweg een “sassy zwarte vrouw”. Hier heb je enkele kenmerken zodat u een duidelijk beeld heeft van een “angry black woman” : een zwarte vrouw die altijd fronst, met een “bakkes” tot op de grond en die altijd met haar ogen rolt.                                                                                                                     

Ik ben mijzelf aan het beschrijven, ik weet dat ik er zelf één ben. En daar heb ik vrede mee, maar waar ik geen vrede mee heb is dat andere mensen ons alleen maar zien als kwade zwarte vrouwen. Terwijl er meer in ons zit dan een grote frons, brutale antwoorden, een “bakkes” dat de grond raakt of 24/7 rollen met onze ogen

Door het angry black woman fenomeen wordt de zwarte vrouw haar mond gesnoerd. Een zwarte vrouw kan niet boos zijn zonder dat zij “het label” krijgt van een “kwade zwarte bitch”. Ik krijg het constant naar mijn hoofd geslingerd, zelfs als ik niet kwaad ben.  Als ik me verdedig of niet dezelfde mening als anderen deel, dan ben ik een kwade bitch. Waarom kwaad zijn verbonden is met een huidskleur, blijft een raadsel. Ik zie de correlatie niet.

Daardoor zijn mijn emoties onderdrukt en ik zeg ik mijn mening niet. Want ik wil niet de kwade bitch zijn. Ik wil niet dat anderen denken dat het stereotype waar is of dat ik sassy ben.                                                                                                         

Tot conclusie : I’m just a black woman who happens to be mad.