Het terrorisme heeft de laatste jaren het nieuws vaak gedomineerd, en heeft de wereld steeds maar weer versteld doen staan tot welke gruweldaden mensen in staat zijn. Sinds de aanslagen van 9/11, de dodelijkste terreuraanval in de geschiedenis van de wereld, is men zich steeds meer bewust van het terrorisme. Met de aanvallen op Parijs, Brussel, Berlijn en vele andere steden lijkt het alsof er elke maand wel een terreuraanval is. Wat is het volgende doelwit? Washington? Moskou? Of misschien dichter bij huis, Antwerpen bijvoorbeeld? De vraag is nu of we nog veel te vrezen hebben, en of we nu in een tijdelijke of permanente staat van angst leven?

Wat is terrorisme nu juist? Met terrorisme bedoelt men het plegen van ernstig geweld voor een politiek doel.  Meestal gaat het dan over illegaal geweld tegen burgers.  Er zijn verschillende soorten terrorisme: religieus terrorisme, separatistisch terrorisme, staatsterrorisme, enz… Het religieuze terrorisme is wat deze tijd vaak in het nieuws komt. In vrijwel alle gevallen gaat het dan over Islamitisch terrorisme, vooral in naam van “de Islamitische Staat” en Al-Qaeda. Terwijl Al-Qaeda al decennia bestaat, is IS nog maar enkele jaren actief als de organisatie die wij kennen.

IS claimt de ware vorm van Islam te zijn. Alle moslims die weigeren hun autoriteit te erkennen zijn even erg als de “kaffir” (ongelovigen). Hun uiteindelijke doel is de uitroeiing van alle niet-gelovigen en de verovering van de hele wereld, gevolgd door de heerschappij van het wereldkalifaat. Dit wordt door de meeste moslims gezien als extremistisch en zij verwerpen dan ook hun autoriteit. Desalniettemin maken landen als Saudi-Arabië zich schuldig aan daden die even erg zijn. In feite kan dus het gehele land Saudi-Arabië een terroristische theocratie worden genoemd, staatsterrorisme dus.

Landen als Saudi-Arabië geen gruweldaden buiten hun landsgrenzen, IS heeft niet echt permanente landgrenzen, zij vallen uitsluitend andere landen aan, als IS zelf als een land kan worden beschouwd. Dat wat terroristische organisaties juist zo gevaarlijk maakt, is dat zij in alle landen leden hebben, en zij kunnen toeslaan op elk moment. Niet alleen dat, zij willen juist paniek veroorzaken, zij willen mensen bang maken. We “mogen niet toegeven”, maar wanneer men zelf in zo’n situatie terecht komt, heeft men weinig keus dan bang zijn.

De constante dreiging van het terrorisme is zichtbaar en heeft een grote impact gehad. Een zeer zichtbaar geval is de aanwezigheid van veel speciale agenten die uitkijken voor eventuele terroristen. Deze agenten lopen gewoon rond in de straten. Dit is misschien het meest evidente kenmerk, maar er is veel meer dan dat. Bijna elke dag komt er wel iets in het nieuws over terrorisme. En mensen zijn onzeker en bang, terwijl ze zekerheid willen. Sommigen vinden die zekerheid in rechtse leiders, mensen zoals Donald Trump, Nigel Farage, en Marine Le Pen. De dreiging van het terrorisme heeft niet alleen gezorgd voor de migrantencrisis, maar onrechtstreeks heeft ze ook bijgedragen aan de Brexit, de verkiezingen van Trump en de instabiliteit van de Europese Unie.

Vroeg of laat zullen Al-Qaeda en IS worden verslagen, en zal van hen niet veel meer resten dan extremistische enkelingen. Helaas zullen andere terroristen mogelijk hun plaats innemen. Er zal een tijd komen waar het rustiger zal zijn, maar het terrorisme zal nooit volledig verdwijnen, want het is er altijd geweest. Vroeger was dit vaker in de vorm van staatsterrorisme, het terreurregime van Robespierre bijvoorbeeld. In de toekomst zal het terrorisme misschien digitaal gaan. De toekomst is voortdurend in beweging, en is moeilijk te voorspellen. Voor nu moeten we ons focussen op het heden, en moeten we samen sterk staan, niet onze eigen weg gaan. Samen kunnen we niet alleen het terrorisme aan, maar ook de andere uitdagingen die de mensheid nog te wachten staan.

“Divided we fall, united we stand”