Mijn coming-out verliep in etappes. Bij elkaar opgeteld heeft het ongeveer drie jaar geduurd. Hoewel ik al een jaar of 8 wist dat ik niet met een meisje zou thuiskomen, viel het mij toch zwaar om daarvoor uit te komen. Vooral voor mijn ouders heb ik het lang achtergehouden.

Vorige maand ondertekende de kerk in het Reformatorische dorpje waar ik ben opgegroeid de Nashvilleverklaring. Kortsamengevat zette de dominee een handtekening onder een betuiging die impliceert dat homoseksualiteit niet uitgedragen mag worden en de gevoelens te doden zijn. Ik was behoorlijk aangedaan door dit nieuws, dus besloot ik de dialoog met mijn ouders aan te gaan. Ze reageerden heel liefdevol. Mijn vader heeft zelfs de dominee gebeld en om opheldering gevraagd. Sinds mijn coming-out kan eerlijkere connecties aangaan met mensen die ik al mijn hele leven ken. Waar ik voorheen op de oppervlakte bleef, zoek ik nu diepgang op – en dat voelt goed!