‘Troep betekent enerzijds ‘rommel’, zo voel je je ook wanneer je een depressie hebt’. Marie Van Oost en Florian Cassier, twee studenten journalistiek, maakten een website met verhalen van jongvolwassenen met een depressie, Troep. Verhalen die mensen met een depressie aanmoedigen om er voor uit te komen en zo de stigmatisering van depressie opheffen. Marie Van Oost geeft een woordje uitleg over de knowabouts van Troep.

Hoe is Troep ontstaan?

“Troep komt voort uit een project voor onze masterproef, waarbij wij als studenten journalistiek een oproep van de Koning Boudewijnsstichting kregen. Dat is een organisatie vanuit de overheid die zoveel mogelijk maatschappelijk relevante projecten wil steunen. Zij wilden dat studenten journalistiek op een relevante manier iets creëerden rond geestelijke problemen. Want naar aanleiding van een studie die zij hebben uitgevoerd blijkt dat er op een zeer stigmatiserende manier bericht wordt gegeven over geestelijke problemen in de Vlaamse media. Dat vond ik meteen een goede reden om Troep op te richten.”

Waarom hebben jullie voor de naam Troep gekozen?

“De naam Troep bedacht ik toen ik heel ziek was en 39 graden koorst had. We kozen Troep, mede om zijn dubbele betekenis. Enerzijds betekent het ‘rommel’ omdat je je slecht voelt als je een depressie hebt. Anderzijds betekent het ‘een bende’ of ’een groep’. Omdat we ons ook willen focussen op de omgeving van de personen met een depressie. Zij spelen namelijk een belangrijke rol in het proces en dat is vaak niet makkelijk.”

De focus ligt op jongvolwassenen en hun omgeving. Hebben jullie daar expliciet voor gekozen?

“Dat klopt we leggen ons vooral toe op jongvolwassenen tussen de 18 en 28 jaar. Mede omdat wij daar een zekere erkenning mee voelen omdat we even oud zijn. Maar ook omdat we het gevoel hebben dat het een zeer moeilijke leeftijd is wat depressie betreft. Je bent volwassen, je moet zelfstandig zijn en voor jezelf zorgen maar vaak is dat nog niet het geval. Ook moet je leren loslaten op die leeftijd en sommigen kunnen dat nog niet. Vaak heb je dan je omgeving en familie nog wel nodig om je te ondersteunen op alle mogelijke manieren.”

Heeft Troep al veel mensen bereikt of mensen geholpen?

“Ja, we hebben al veel reacties op ons project gehad. Van mensen die we via een omweg kennen of die we al lang niet meer hebben gezien. Ik ben bijvoorbeeld deze zomer mensen tegengekomen die ik nauwelijks ken. Zij vertelden mij dat ze de website hadden gezien en dat het hen echt raakte. En het is fijn als je weet dat het iets voor iemand heeft betekend. Dus ik vermoed dat Troep zijn weg vindt. We zijn zelfs door MNM gevraagd om erover te komen babbelen. De organisatie Te Gek!? heeft ons gepubliceerd op hun website en Facebookpagina. We zijn heel trots op wat we hebben gemaakt. Maar we willen vooral dat de verhalen zoveel mogelijk mensen bereiken en dat het hen kan helpen.”

Wat doen die verhalen met jou?

“Het is natuurlijk niet makkelijk omdat de intense verhalen wel degelijk mensen zijn overkomen. Men laat je zo diep in hun leven kijken, je wordt vertrouwd met anderen hun levensverhaal. Maar ik kreeg keer op keer een megaboost omdat elk verhaal veel hoop met zich meedraagt. Ook de eerlijkheid en de manier waarop zei alles hebben durven vertellen vond ik zo mooi.  Het zijn moeilijke periodes geweest voor hen. Wel vertelden ze dat het ondertussen beter gaat en dat het nog beter zal gaan in de toekomst. En dat wetende, is een opluchting. Ik denk dat dat ook moed brengt bij anderen die nog struggelen met een depressie.”

Je studeerde zelf journalistiek. Vind je dat de media voor het grootste deel schuld heeft aan het stigmatiseren van een depressie?

Onbewust heeft de media een zeer grote invloed. Maar ik vind dat we het stigmatiseren zelf mee in stand houden want mensen in mijn omgeving, ikzelf trouwens ook, maken er soms grapjes over. Wij lopen onbewust met het woord depressie te koop. We gebruiken het woord depressie als we eens een slechte dag hebben bijvoorbeeld. Terwijl dat voor veel mensen niet als grappig kan worden beschouwd. Dus ik denk dat de media het onbewust stuurt maar we zijn allemaal even schuldig, volgens mij. Daarom dat ik graag wil dat projecten zoals Troep blijven bestaan en blijven ontstaan. Want alles wat het stigmatiseren van een depressie kan verminderen is een stap in de goede richting.

Nu hoor je vaker vooral jongeren open over hun depressie praten. Denk je dat het taboe stilaan aan het verdwijnen is?

Ik voel echt een verandering in vergelijking met 5 jaar geleden, het voelt nu helemaal anders aan. Dat kan zijn door het feit dat ik zelf ouder ben geworden en dat het makkelijker lijkt te worden naarmate de jaren vorderen. Maar ik voel ook een verandering in de samenleving ontstaan. Het wordt van mensen steeds meer geapprecieerd om erover te praten en hun gevoelens te uiten. Veel meer mensen willen er over spreken nu. We hebben nog veel werk maar ik denk dat het taboe zeker te verkleinen is.

Neem een kijkje op https://www.troep.link/index.html voor meer informatie