Een aantal tweedejaarsstudenten werkten voor een crossmediaal project samen met het museum De Reede. In De Reede staan Félicien Rops, Francisco Goya en Edvard Munch tentoongesteld. 19de-eeuwse kunst dus, die wij in een hedendaags jasje staken. Ik nam Evelyn Vandeneynde (psychologe) mee naar het museum en haar favoriete kunstwerk was ‘Los ensacados -8’ van Francisco Goya.

“De link met de zeer individualistische maatschappij van tegenwoordig is hier zo herkenbaar dat je bijna zou denken dat het gisteren getekend werd.” Evelyn Vandeneynde (30) is een psychologe. Ze vindt Goya een interessante kunstenaar omdat hij psychologische problemen weergeeft op een manier die Evelyn herkent van zichzelf maar ook van haar patiënten.

“Ik denk dat heel veel mensen zich zo eenzaam voelen. Pak nu maar gewoon in Antwerpen. Je leest en hoort zo veel over eenzaamheid in de stad, terwijl je met zo veel mensen op een vierkante meter – bij wijze van spreken – samen bent.”

Dat individualisme waar we allen op ons eigen eilandje vertoeven terwijl we worden voortgeduwd op geleid door iets anders, is voor Evelyn heel duidelijk in dat kunstwerk. “Als je er van ver naar kijkt, dan zie je een groep mensen. Als je wat beter kijkt, dan zijn er maar weinig die echt in contact staan met elkaar. Laat staan dat ze een connectie hebben met elkaar.”

“Het groepje links lijkt wel in contact te staan maar ze kijken niet naar elkaar. Ze blijven opgesloten in hun eigen cocon. Dat vind ik zo typerend voor deze maatschappij ook: de contacten die er zijn, zijn vaker heel vluchtig en minder diepgaand.”

De afgebeelde figuren doen Evelyn denken aan de hedendaagse sociale media. “Het lijkt bijna alsof de groepjes aan het roddelen zijn zonder elkaar te durven aankijken uit schrik dat ze een onmiddellijke reactie gaan krijgen van de andere. Daardoor wordt hun cocon ook ergens een beschermingslaag, waar ze ondertussen niet meer uit kunnen ontsnappen. Ze kunnen enkel nog ondergaan”.

De rest van de werken vind je hier.