Samen met andere studenten Journalistiek maakte ik portretjes van interessante personen rond het thema “Leeftijd zit tussen je oren”. Sommige personen voelen zich nu eenmaal niet alsof ze zich naar hun exacte leeftijd zouden moeten gedragen, en dat is zeker geen schande! Lees hieronder twee boeiende portretjes van personen die zich jonger voelen dat dat ze eigenlijk zijn.

Wilfried Vanderhaegen, 59 jaar

pastedGraphic.png

Ik word dit jaar 60 maar ik voel me geestelijk bijlange nog niet zo oud. Lichamelijk merk ik daarentegen wel dat ik begin af te takelen. Ik moet binnenkort voor de zoveelste keer in drie jaar geopereerd worden. Mijn knie is helemaal om zeep en sindsdien kan ik niet meer echt gaan. Op dat gebied merk ik wel heel duidelijk dat ik ouder word. Geestelijk is een ander verhaal. Dan voel ik me vaak net veel jonger. Dat zal deels komen omdat ik al jaren lesgeef aan 20-jarigen. Dat doet heel veel. Ik ben nog goed mee met de muziek van vandaag dankzij de job die ik uitoefen, maar ook  omdat het mijn eigen genre is. Ik kan echt eens goed losgaan op wat Techno of Housemuziek. Ik heb zeker ook het gevoel dat ik nog mee kan met deze tijd. Ik ga naar concerten van artiesten als Kendrick Lamar  of Imagine Dragons en ga ook nog steeds graag naar festivals. Daar leef ik dan echt terug als een 20-jarige. Ik kan van zo’n dingen nog steeds genieten. Wat ik wel merk is dat ik geestelijk geleidelijk aan ouder word, dat ik bijvoorbeeld vooral voor mezelf toch meer de puntjes op de i wil en mezelf meer onnodige stress opleg. Terwijl ik vroeger de instelling ‘Je m’en fou ’ had.

Ik merk ook dat ik sneller dingen vergeet. Ik heb heel veel schrik dat ik binnenkort Alzheimer zal krijgen. Dat zit in de familie. Mijn moeder is daaraan gestorven en om iemand zo te zien aftakelen, dat doet iets met je. Daarom dat ik nu nog ten volste probeer te genieten van mijn leven samen met mijn vrouw. We gaan binnenkort eindelijk op huwelijksreis, naar IJsland. Dat terwijl we vier jaar geleden al getrouwd zijn. We vonden gewoonweg de tijd niet. Ik ben blij dat we daar iets aan veranderd hebben en nu meer tijd aan elkaar spenderen.”

Door Roxanne Bruyndonckx

Isabelle is 55 jaar maar voelt zich 40

pastedGraphic_1.png

“Ik voel mij al heel mijn leven jonger dan ik ben en ik heb er ook altijd jonger uitgezien. Tot mijn dertig jaar heb ik zelfs mijn identiteitskaart nog moeten laten zien bij een film KNT. Dat heeft natuurlijk ook wel een positief effect, het gaf mij een goed gevoel. En dat goed gevoel blijft wel hangen. 

Ik sport zeer veel, dit houdt mij fit. Ik werk met studenten, ik ben radiologe en de stagaires en assistenten die voor mij werken zijn nog aan het studeren of net afgestudeerd en die zorgen op die manier ook voor een andere werksfeer. Ook heb ik drie studenten thuis zitten. Dat houdt je jong. Drie meisjes van rond de 22 jaar thuis hebben is voor mij natuurlijk zeer leuk. We doen erg veel dingen samen, we gaan soms zelfs samen feesten en dat vinden ze erg leuk. Met mijn twee jongste dochters deel ik zelfs al mijn kleren en mijn schoenen. Dit zorgt misschien zelfs eerder voor een relatie tussen zussen dan voor een relatie tussen moeder en dochters.

Ik heb een stresserend beroep, waardoor ik in mijn vrije tijd leuke of luchtige ontlading nodig heb. Een tennismatchke in de avond na het werk of een glas drinken in het weekend doe je met vrienden die dezelfde levensfilosofie hebben: genieten, geen gezaag, geen afgunst maar “leven en laten leven”.

Dat ik mij zo jong voel heeft natuurlijk invloed op mijn omgeving en op mijn relaties. Ik heb dus liefst geen oude zeurende man maar een man met één brok energie, die speels is en sportief. Mijn man is jonger, veertien jaar jonger zelfs en ik vind dit zalig. Hij zorgt er ook voor dat ik me elke dag jong blijf voelen. Ik heb een evenwicht bereikt tussen een serieus beroep met toch veel stress en een gezinsleven met leuke kinderen en een gelukkige man die mij na het werk soms uitdaagt om uit mijn luie zetel te springen en op pad te gaan.”

Door Félicia van Goethem

Auteur: Félicia van Goethem