Arno Addiers (24) is een sportieve, pas werkende jongen uit Hemiksem. In april vorig jaar ging hij de uitdaging aan zijn stage in het buitenland te lopen. De toenmalige toegepaste informatica student vertrok samen met een medestudent voor drie maanden naar Mallorca. Ze zouden er kunnen werken bij een bedrijf dat spelletjes voor Facebook ontwikkelt. Tijdens ons interview deelt Arno zijn ervaringen.

Enkele weken geleden sprak ik met Arno af in café ‘De Witte’, een bruin café in het centrum van Hemiksem. We zouden het hebben over ‘de reis van zijn leven’, zijn buitenlandse stage. Ik zei hem dat een buitenlandse stage eigenlijk toch geen plezierreisje is. Al snel moest ik mijn woorden terugnemen. Arno maakte me meteen duidelijk dat hij zich daar rot geamuseerd heeft. Ik snakte naar verhalen en die volgde in overvloed.

Oorspronkelijk was Arno niet van zin op buitenlandse stage te vertrekken, maar vanwege de breuk met zijn toenmalige vriendin wou hij even in een andere omgeving verblijven. Liefst zo ver mogelijk van hier. Hij vroeg daarom een stageplaats aan in Australië, maar die werd jammer genoeg niet aanvaard. Een beetje teleurgesteld zocht Arno verder naar een andere stageplaats. En zo kwam hij terecht bij het zonnige Mallorca. Hij twijfelde geen seconde en schreef zich meteen in.

Twee weken voor hij zijn stage moest starten trok Arno naar Mallorca. De bedoeling was al enkele contacten te leggen met andere uitwisselingsstudenten. Hij haalde zijn sociale kant naar boven en trok al vanaf de eerste avond de Spaanse straat op. Zo kwam hij terecht op een fuif waar nog andere buitenlandse studenten aanwezig waren. Hij legde al snel contact met Britse, Franse, Canadese en Russische studenten. De jongeren die hij toen leerde kennen, werden meteen zijn beste vrienden voor de tijd die hem daar nog restte.

Buiten alle uitstapjes en etentjes die Arno dagelijks met zijn vrienden maakte, moest hij natuurlijk ook zijn stage lopen. Het bedrijfje lag buiten Mallorca en was enkel bereikbaar met een busje dat enkele kilometers van het bedrijf zijn laatste stop kende. Arno en zijn medestudent kochten daarom een klein skateboard en reden de laatste kilometers langs prachtige natuur. In het bedrijf zelf moest er hard gewerkt worden, maar ook daar deed hij leerrijke ervaringen op. Hij mocht er een spelletje ontwikkelen voor Facebook. Het spelletje heeft niet lang online gestaan. ‘Het was zo goed dat ze het meteen terug moesten verwijderen’, zei Arno al lachend. Toch rondde hij zijn stage succesvol af.

Toen ik Arno vroeg of hij andere jongeren zou aanbevelen een buitenlandse stage te doen, zei hij volmondig ja. Hij benadrukte opnieuw dat hij daar echt de beste tijd van zijn leven had. Een paar uurtjes gaan werken en daarna genieten van de zon, de zee en het strand. Een ideaal leven lijkt mij. Toch stelde ik me de vraag of het even ideaal blijft als je er voor de rest van je leven zou wonen. Arno zei dat als hij de kans zou krijgen hij meteen zou verhuizen. Paragraaf

Op dit moment is Arno een rondreis aan het maken in Australië. Zo kwam hij er dus uiteindelijk toch terecht. Dit wijst er op dat als je iets echt wil, je er gewoon voor moet gaan. En met die gedachte sluit ik graag mijn blogpost af.