Beste ptss

Ik schrijf om het uit te maken. We houden het nu al een tweetal jaar met elkaar uit, maar het werkt niet. Ik heb genoeg van jou en je vreemde veren. Ik haat hoe ze ritselen in mijn oor en hoe ze kriebelen achter mijn ogen. 

Ik weet dat dit moeilijk is voor jou, ik ben de wereld voor je. Je doet er dan ook alles aan om me een gerust gevoel te geven. Je houdt me gezelschap op de bus, je geeft me endorfine bij de cortisol en je pakt me vast als ik ’s nachts weer eens wakker word omdat iemand me achterna zat in m’n droom.

Maar ik wil de cortisol niet meer. Ik wil me kunnen concentreren, ik wil boeken kunnen lezen, ik wil helder kunnen nadenken. Telkens als de mist in mijn hoofd opnieuw wat verdwijnt, maak jij hem weer dikker. Het is een vermoeiend spelletje en ik ben er klaar mee.

Oké, je bent er voor me, maar het is een giftige relatie. Je maakt me onhandig, ik weet soms niet waar ik ben of welke dag het is. Je wil niemand in mijn buurt en ik weet niet waarom. Ben je jaloers op mijn vrienden? Ben je bang voor mensen? In ieder geval, het verstikt me.

Ik snap dat je me wil beschermen, maar je bent agressief en je trekt te snel conclusies. Ik schrok enorm toen je die man van zijn stoel duwde, toen je opeens een maand niet meer at, en je bent onlangs nog duisterder geworden. Weet je nog toen je fluisterde dat we dat kind gewoon konden slaan en dat niemand iets zou doen?

Je maakt me bang en dit is waar het moet stoppen. Ik apprecieer alles wat je voor me hebt gedaan, soort van, maar het is echt gedaan. Ik weet dat je het moeilijk gaat hebben, want ik ga het ook moeilijk hebben. Het zal ook niet meteen gebeuren. Loslaten is een proces, net zoals jij ook een proces bent.

Eerst kwam de mist, toen kwamen de leer- en leesproblemen. Toen kwam de stress en ook de agressie. De sombere periodes kwamen derde en nu zitten we in de laatste fase. Misschien zien we elkaar nu nog maar jaarlijks. Misschien kom je soms nog ongevraagd langs, tijdens een nacht of tijdens een vakantie.

Ik kan de deur niet op slot doen, want jij hebt een sleutel. Maar als je echt wil dat ik ooit weer mezelf word, blijf dan weg.

Groetjes
Belén ZG

Belén schreef bovenstaande brief voor het luik ‘creatief schrijven’ in het tweede jaar. De tekening is ook van haar hand.