In tegenstelling tot vroeger, verspreid nieuws zich als een vuurtje.

Veel gaat over politieke crisissen, oorlogen, corruptie, … noem maar op. Mensen ontwikkelen een negatief wereldbeeld. We worden pessimistisch en zien door de bomen het bos niet meer. Sommige mensen hebben er bewust voor gekozen om het nieuws niet meer te volgen, omdat het hen zo somber doet voelen.

Is dat wat de journalistiek is geworden? Hoe zal de toekomst er dan uitzien?

Langs de ene kant, kan de journalist moeilijk niet berichten over de slechte gebeurtenissen. Er gebeuren nu eenmaal slechte dingen in de wereld. Het is ook de plicht van de journalist om daarover te berichten.

Langs de andere kant, zou het nieuws via een andere invalshoek benaderd kunnen worden. Naast het negatieve, ook het optimistische meegeven. Misschien zelfs al oplossingsgericht denken. Dat zou nog eens iets zijn. Dan werk je als journalist pas écht mee aan een betere samenleving.

Er wordt bijvoorbeeld amper bericht over de goede hulpverlening in vluchtelingenkampen. Hiermee wil ik absoluut niet het harde nieuws – de vluchtelingencrisis – ondermijnen. Of bijvoorbeeld de brand van historische proporties in Californië. Het is verschrikkelijk wat daar gebeurt, dat ontkent niemand (behalve Trump misschien). Maar de brandweermannen en -vrouwen die elke dag weer die onhoudbare hitte trotseren, verdienen ook wat erkenning.

Bjön Soenens schreef in de Knack (2014): “Media focussen zo graag op de gaten in de kaas, en onderweg vergeten we de rest van de kaas: de context, de normaliteit, de vooruitgang. […] Ons denken is destructief, niet constructief.”

Zo is slechts vijf procent van alle terreur in de wereld moslimterreur. De wereldwijde armoede daalt, ook het analfabetisme. Afrika wordt steeds welvarender en er verdwijnen allerlei ziektes. Maar de media heeft weinig interesse in langzame trends. Nogmaals, ik zeg niet dat armoede de wereld uit is. Het is nog steeds een dramatisch probleem in sommige werelddelen. Maar dat haalt niet weg dat ze aan het dalen is.

Soenens: “Let wel: het gaat hier niet om hoerajournalistiek op zijn Noord-Koreaans. Het is gewoon betere journalistiek: orde in de chaos brengen, ruis wegfilteren, evoluties, trends, uitvindingen en oplossingen laten zien die nu onbelicht blijven. Inspireren in plaats van deprimeren.” Dat is wat ik bedoelde met het harde nieuws niet ondermijnen, maar ondertussen wel oplossingsgericht nadenken.

Constructieve journalistiek verbreedt de blik en biedt hoop. En dat kunnen we nu wel gebruiken. Laten we ons best doen om meer te zien dan alleen het haar in de soep.

 

Inspiratie: artikel Knack 10/2014
Bron header foto: www.washingonexaminer.com