Dabin Lee, 26 jaar en afgestudeerd in Juweel-en Edelsmeedkunst aan AP heeft vorig jaar  een collectie van broches gemaakt in kader van haar eigen project dat dierenleed in de cosmeticawereld aankaart. Dit project was bedoeld om een statement te maken en nu brainstormt ze al over een volgend thema waarvoor ze in haar thuisland inspiratie zal op doen: de maatschappij.

“Ik woon in Antwerpen maar eigenlijk kom ik uit Seoul, de hoofdstad van Zuid-Korea. Ik heb een mode-opleiding gevold in Zuid-Korea en later heb ik stage gedaan in Londen in de modewereld. Mijn baas zag dat ik talent had om precies te werken en kleine dingen te maken. Hierdoor raadde hij me aan om iets met juwelen te doen. Het interesseerde me erg want ik ben graag bezig met mode en kleren, maar ontwerpen doe ik niet graag. De campus van AP waar ik zat was redelijk bekend in Korea door de mode-opleiding die er wordt gegeven. Ik kende ook iemand die al in Antwerpen woonde, zo ben ik hier terecht gekomen.

Momenteel ben ik afgestudeerd en vorig jaar heb ik mijn eerste collectie ontworpen. De collectie focust op het dierenleed dat in de cosmeticawereld dagelijkse kost is. Deze dieren lijden pijn voor onze schoonheid en dat vind ik vreselijk. De ontwerpen in deze collectie waren allemaal broches in de vorm van een dier. Elke broche drukte pijn uit: vaak maakte ik gebruik van verdrietige gezichten en de kleur rood, dat symbool staat voor bloed. Cosmetica is vaak erg kleurrijk maar het is belangrijk om te weten dat het verhaal er achter niet kleurrijk is, deze realiteit wil ik aan de hand van mijn stukken tonen.

Mijn collectie bestond uit zestien broches waarvan ik er elf heb verkocht. Vaak zijn het kunstverzamelaars die mijn stukken kochten. Het is een juweel, maar tegelijk ook kunst en een statement. Mensen steunen ook organisaties tegen dierenleed door deze broches te kopen, een deel van de inkomsten gaat naar hun.

Ik krijg goede feedback op mijn stukken en ik netwerk enorm veel door de tentoonstellingen waar mijn stukken geëxposeerd worden. Ik wil dit werk echt verder zetten, en niet meteen een traditioneel leven gaan lijden met ‘huisje, tuintje, kindje’. Volgend jaar maar ik een nieuwe collectie zoals ik in mijn master heb gedaan. Ik heb het idee om het rond de ‘maatschappij’ in Korea te doen. Er is in mijn geboorteland zo veel gaande momenteel en Korea evolueert op technologisch vlak ook ongelofelijk snel. Het lijkt me erg boeiend om research te doen over mijn land en mensen te informeren want weinigen kennen mijn land écht. Ik vertrek binnenkort op vakantie en zal daar zeker inspiratie op doen.”

 

 

 

 

Inez Calcoen