Vintage kleding verkopen via Instagram, het lijkt wel een booming business. Ook Liezl ziet er toekomst in en besloot haar eigen platform pomchi.li op te starten. Ze onderscheidt zich door op zoek te gaan naar unieke designer items van over heel de wereld. Toch is de zoektocht niet altijd makkelijk. “Mijn ochtend begint standaard met het checken van website en evenementen van vintage marktjes”

“In mijn sabbatjaar reisde ik naar Nieuw-Zeeland, waar ik geïnspireerd werd om pomchi.li op te richten. Daar was het al een tijdje een trend om kleding via Instagram te verkopen. Niet per se vintage designer zoals op mijn platform, wel unieke vondsten uit  thrift stores. Ik kon tijdens mijn reis al een behoorlijke voorraad opbouwen. Nieuw-Zeeland puilt uit van de leuke vintage winkels!”

“Toen ik startte met mijn platform, wilde ik een naam die bleef hangen. ‘Pom’ komt van het Franse woord voor appel, ‘chi’ van de Monchhichi poppetjes die ik jarenlang verzamelde en ‘Li’ van Liezl. Mijn pagina is nog niet helemaal naar mijn wens, maar het is een leuke uitdaging om eraan te blijven bouwen. Sommigen, die hetzelfde doen als ik, verdienen effectief hun brood in deze business. Dat zou ik zelf niet willen maar ik wil wel deze hobby voortzetten in de toekomst.”

Van Parijs tot oude madammekes

“Ik bezoek regelmatig Parijs en Londen om er nieuwe vintage items op te scharrelen. Tijdens mijn verblijf in Nice kreeg ik van mijn gastgezin ook heel wat tips voor leuke Franse adresjes, zowel on-als offline. Ik heb ook het geluk dat mijn mama, een schoonheidsspecialiste, veel oude madammekes over de vloer krijgt. Als ik merk dat haar klanten vintage designer dragen, spreek ik ze erover aan. Vaak hebben ze nog heel wat oude schatten liggen die ze niet meer dragen. Zo komen veel van hun stukken bij mij terecht, vaak zijn dat mijn bestsellers. Toch is de zoektocht naar nieuwe stuks niet te onderschatten, ik ben er 24/7 mee bezig. Mijn ochtend begint standaard met het checken van verschillende sites en evenementen van vintage marktjes.”

Wereldbusiness

“Een wereldwijd publiek bereiken is vrij gemakkelijk via Instagram, want ik verstuur vaak pakjes naar Amerika. Wanneer klanten pomchi.li taggen, word ik sneller opgemerkt door anderen. Daarnaast heb ik wel een aantal vaste klanten, die ik ondertussen als vrienden beschouw.

“Momenteel werk ik met een Zweedse styliste aan een nieuw project. Ik ga op het web op zoek naar designer items die haar klanten op het oog hebben. Als ze het stuk kopen, krijg ik er mijn percentje op. Anderen sturen me persoonlijk over heel specifieke stukken. Dat vind ik geweldig en dan moét en zal ik ze vinden. Ik geef niet op! (lacht). Wel is het niet altijd makkelijk om afstand te nemen van mijn unieke vondsten. Ik heb een mand vol kleren en handtassen die nog niet te koop staan. De Margiela Tabi Boots, bijvoorbeeld. Daarvan houd ik liever enkele paren voor mezelf.”

“In het begin werkte pomchi.li met een biedsysteem. Daar stapte ik al snel van af want sommige stuks gingen tegen zulke lage prijzen de deur uit, dat ze hun waarde verloren. Ik heb nog steeds stukken van 20 à 30 euro maar de prijs kan ook oplopen tot 250 euro. Ik houd mijn aanbod liever breed om een wijd publiek aan te trekken. Toch blijft de vraag-en-aanbodcirkel onvoorspelbaar. Van sommige stukken ben ik vooraf zeker dat ze de deur zullen uitvliegen, maar uiteindelijk blijven ze twee weken of langer staan.”

No fast fashion

“In tegenstelling tot wat velen denken, volgt vintage nog steeds het tempo van hedendaagse mode. Ongeveer drie weken geleden kocht ik een saddle bag van Dior voor iets minder dan 100 euro. Plots was er heel veel vraag naar  n niet veel later steeg de online prijs naar 300 euro. Het verschil is dat de vintage stukken veel langer meegaan en blijven circuleren. Uit principe, koop ik mijn kleren ook nooit in gewone winkelketens omdat ik tegen fast fashion ben. Het doet mij deugd om via pomchi.li, mijn steentje aan een circulaire economie bij te dragen.”