5-ruben-filmen-struthof-min

Sanne- “Struthof is een heel dankbaar onderwerp om beelden van te maken.”

Elke student ervaart Struthof anders

Lauren 

“Ik heb aan alle studenten de vragen kunnen stellen die ik wou stellen. En ik luister altijd naar wat ze antwoorden en ik moet zeggen dat de antwoorden iedere keer echt goed waren.”

Jonas 

“Mijn interview in Struthof met de gids was heel interessant. Ik heb gevraagd naar de link tussen de huidige opkomst van het populisme en het extreem rechts van vroeger. Omdat hij in een concentratiekamp werkt – en dus dagelijks de gevolgen van het vroegere extreem rechts ziet – vindt hij het wel erg dat die strekking terug aan het opkomen is.”

Sanne 

“Het filmen is heel goed gegaan. Struthof is een heel dankbaar onderwerp om beelden van te maken. Iedereen heeft ook al wel eens een concentratiekamp bezocht en weet hoe dat eruit ziet dus het is voor ons ook gemakkelijk om de boodschap in beeld te brengen.”

Jana 

“Wij hebben overal foto’s moeten nemen dus dat was soms wel vermoeiend. Ik maak wel graag foto’s dus op zich vond ik het niet zo heel erg. Maar we moesten wel echt overal zijn en zien dat we de juiste momenten konden vastleggen en dat was niet simpel.”

Tim

“Ik heb iedere dag moeten filmen maar qua locatie was Struthof het meest interessante. Er hing een heel lugubere sfeer en ik kon er dan ook veel esthetische beelden maken.”

Jordi 

“Alles is goed gelukt tot hiertoe. Toen we de opdracht en de groepsverdeling kregen, was ik wel blij met ons onderwerp. Kunst interesseert me niet zo en het Europees Parlement en de Council of Europe had ik al eens gedaan. Struthof leek me het interessantste. Alles is goed gegaan, ik heb al het materiaal dat ik moet hebben. Ik denk dat ik er een mooi product van ga kunnen maken. Dit is iets wat wel veel mensen pakt, het raakt iedereen. Je krijgt mooie reacties van de personen die je interviewt met veel emotie. Ik heb dan ook op het emotieve ingespeeld: ik vroeg hoe mensen zich voelde als ze op een bepaalde plek als ze stonden. Medestudenten die altijd heel luid zijn worden hier ineens heel stil. Dat brengt wel iets mooi op.”

Ruben

Ik heb gefilmd. Op zich was dat best wel makkelijk want Struthof is veruit het meest interessante onderwerp om te filmen. Het is ook enorm leuk om een verhaal te brengen op een visuele manier. Het verhaal van enerzijds de pracht van de natuur, hoe idyllisch het daar allemaal uitziet, en anderzijds hoe wreed en onmenselijk de dingen zijn die daar plaats hebben gevonden. Je kan er creatief veel mee doen en het filmen was enorm leuk.

Hanneke

Ondanks dat Struthof best een lugubere locatie is, vond ik dat daar wel heel mooi. Ik ben sowieso redelijk veel bezig met fotografie. Ik trek graag foto’s in het algemeen maar Struthof vond ik extra interessant om te fotograferen. Mijn foto’s zijn ook zeker gelukt.”

Bastiaan

“Op deze foto probeerde ik de eenzaamheid van de plek te illustreren. Het was dus belangrijk dat enkel die boom in beeld stond en niets anders. Daarom leun ik er zo vreemd tegen. Je moet iets over hebben voor de kunst natuurlijk.”

De groep was niet compleet in Struthof

Elisa, één van de studenten, was afwezig bij het bezoek aan het concentratiekamp Natzweiler-Struthof. Ook bij de Council of Europe kon zij er niet bij zijn.

Hoe kwam dat?

“Omdat ik ziek was. Ik voelde me echt te slecht om uit bed te stappen. Dat vond ik echt jammer. Ik heb zo ook het bezoek aan de Council of Europe van de dag voordien moeten missen. Dat waren dingen die ik echt graag had bijgewoond. Nu voel ik me gelukkig al iets beter, het is de rest die er vandaag minder fris uitziet (lacht).”

Heb je eerder al eens een concentratiekamp bezocht?

“Ja, enkele jaren geleden, toen ik in het zesde middelbaar zat. We gingen met de school op excursie naar het Fort van Breendonk. Dat was geen echt concentratiekamp, maar eerder een kamp voor gevangenen tijdens de Tweede Wereldoorlog.” Hoe beleefde jij dat? Je bent zelf van Joodse komaf. “Het was vrij zwaar. En dat had ik ook op voorhand verwacht. Maar jammer genoeg vonden enkelen van mijn klasgenoten het nodig om toen grappen over Joden te maken. Dat lieten ze luid genoeg klinken, zodat ik, als Joodse, het vooral duidelijk kon verstaan. Familie van mij heeft nog in de kampen gezeten. Het enige wat ik dan verwacht is een respectvolle houding. Maar over het algemeen heb ik nog niet veel met antisemitisme te maken gehad, of met mensen die problemen hadden met mijn geloof. Ik ging er dus van uit dat het bezoek aan het concentratiekamp Natzweiler-Struthof geen moeilijkheden ging veroorzaken. Maar uiteraard werd ik de dag daarvoor ziek. Dat is weer typisch, want ik had het heel graag gezien.