Jente Soenens -“Na al mijn interviews merk ik dat de studenten eigenlijk maar weinig kunnen zeggen over kunst. Veel meer dan ‘ik vind het mooi’ of ‘ik vind het lelijk’ kwam ik niet te weten.”

Bus gemist

“Ik werd wakker omdat ik enkele stemmen hoorde in de gang van mijn kotgebouw. Geïrriteerd draaide ik me om in bed maar de curiositeit naar het uur steeg. Uiteindelijk besloot ik even te kijken hoe laat het was en de ontdekking die volgde was een ware nachtmerrie. Half acht! De bus was een half uur geleden al vertrokken. Volledig ervan overtuigd dat ik niet ging kunnen afstuderen – want de Straatsburgreis staat op drie studiepunten – ben ik uit bed gesprongen en heb ik mijn mama gebeld. In die haast had ik bijna een Europarlementariër gebeld die nog bij ‘recente oproepen’ stond van enkele dagen daarvoor, maar gelukkig kon ik die oproep nog snel afduwen.”

Telefoongesprekken

“Na het telefoongesprekje met mijn mama was ik terug gekalmeerd. Mijn ouders waren niet boos en  ze gingen meteen opzoeken hoe ik nog in Straatsburg kon geraken. Ondertussen nam ik contact op met Laura. Zij en Jana hadden me die ochtend tientallen keren gebeld maar dankzij een of andere idiote redenering, zet ik mijn iPhone altijd op vliegtuigstand ’s avonds. Ik moet zeker niet vertellen dat ik me ondertussen diep schaamde, dat werd er niet beter op toen ik ook Wouter Frateur aan de telefoon kreeg. Maar zo vriendelijk als de Frattie is, somde hij ook nog enkele mogelijkheden op om in Straatsburg te geraken.”

Kleine vergissing

“De tijd tikte voorbij en tegen kwart voor acht had ik een oplossing gevonden. Met de ic-trein naar Brussel-Zuid en dan vanuit Brussel met de TGV naar Straatsburg. Er zat alleen een klein addertje onder het gras: mijn trein in Antwerpen-Centraal vertrok al over een half uur. Ik denk dat ik me nog nooit zo snel had klaargemaakt in de ochtend maar twintig minuten later sloot ik de deur achter mij en ben ik naar het station gespurt. Zeker niet te vergeten: mijn campuskaart loopt niet via Brussel dus ik moest ook nog een ticketje kopen. Helemaal opgefokt zat ik op de trein en toen – alsof het allemaal nog niet erg genoeg was – bleek dat ik me van uur vergist had.”

Toiletbezoek

“Mijn TGV vertrok dus pas om half elf en niet om half tien. Dat betekende dat ik een uurtje vrij had in Brussel-Zuid. Tijd dus om te ontbijten! Twee chocoladebroodjes en een fruitsapje later, restte me nog een half uur. Ik was wat aan het ronddwalen, opzoek naar het juiste perron toen ik het bordje van de toiletten tegenkwam. Wat ik daarna heb gedaan, heb ik geklasseerd als noodzakelijk. Aan de spiegel heb ik mijn koffer open gegooid, mijn tanden gepoetst en mij geschminkt en dat allemaal terwijl ik een kort gesprekje voerde met een Franssprekende mevrouw die de handdrogers niet vond. Na deze bijzondere badkamerervaring, voelde ik me al wat beter en was het tijd voor de trein.”

Creepy taxichaffeur

Na vier uur, honderdzesentwintig euro aan TGV-tickets en een korte overstap in Parijs, kwam ik aan in Straatsburg. De taxistopplaats was duidelijk aangegeven maar jammer genoeg de creep-factor van de taxichauffeur niet. Toen ik na een paar minuutjes vroeg of het nog ver was, vroeg hij doodleuk of ik schrik had. Ligt het nu aan mij of is dat niet zo’n goede manier om je klant gerust te stellen? Ik brabbelde even over hoe ik eigenlijk te laat ging komen voor het museumbezoek maar meer uitleg was niet nodig want we reden de parking van het museum al op. Ik was opgelucht dat ik er geraakt was en ondanks het beschamende ontvangstsapplaus van mijn medestudenten en de vele mopjes die over me gemaakt werden, was ik net iets te enthousiast om in Straatsburg te zijn.

Ik wil toch nog even een kleine shout-out doen naar mijn ouders. Dankjewel mams en paps! Zonder jullie had ik dinsdagochtend waarschijnlijk een mental breakdown gehad en was mijn bankrekening nu honderdveertig euro armer.-Charlotte Vossen

Camilo

“In het museum hebben wij vooral stilstaande objecten moeten filmen. Dat was niet gemakkelijk. We zijn met film bezig en je wil dan dat museum zo interessant mogelijk op beeld krijgen dus dat was wel een struggle. Maar ik denk wel dat ons product goed ten einde zal lopen.”

Nanne

“Het project is een beetje moeilijk verlopen, zeker vandaag. We zijn allemaal een beetje moe en het was echt lastig om alles te bespreken. Nu zijn we aan het monteren. We zijn een intro aan het maken voor onze filmpjes zodat we één mooi concept krijgen. Ik denk dat we daar in het totaal al bijna vijf uur aan bezig zijn geweest. In het museum zelf is alles vlot verlopen. Enkel het interview met de gids was wat moeilijker. Het niveau van het Frans was soms wat hoog. We hadden de gids wel gevraagd om rustig te praten maar eens ze op dreef was, ging het sneller en sneller. We gaan dus nog wel wat moeite hebben met de vertaling en ondertiteling.”

Jente 

“Na al mijn interviews merk ik dat de studenten eigenlijk maar weinig kunnen zeggen over kunst. Veel meer dan ‘ik vind het mooi’ of ‘ik vind het lelijk’ kwam ik niet te weten.”