Adoptie is een mooie manier van kinderen krijgen. Voor een adoptiekind is het een levenslange verwerking van een gebeurtenis uit de vroege jaren.  Daarom is adoptie niet een fase maar een proces. De puberteit is een tijd dat het kind meer op zoek gaat naar zijn identiteit. Voor sommige kinderen is het duidelijk wie zij zijn, andere kinderen komen in een identiteitsverwarring.  Afkomst speelt hierbij een grote rol en de adoptie wordt in verband gebracht met de zoektocht naar het innerlijke zelf. Doordat het hypothetische inzicht in de pubertijd groter wordt, kan de betekenis van adoptie voor een puber een andere vorm krijgen in deze periode. De fysieke verschillen met de gezinsleden, de afkomst en het verlies van de biologische ouders worden anders ervaren en geïntegreerd in de identiteit van de puber. Sommige jongeren willen snel weten wie hun biologische ouders zijn en sommige wachten liever. Dit is het verhaal van Andres.